Onderwijsisleuk

Educatieve kater

juni 11, 2017
door Rein Sybesma
Geen reacties

CNV-Onderwijs

‘Want het water staat de leraren aan de lippen. De actiebereidheid is enorm onder onze leden. Meer salaris en minder werkdruk maken samen goed onderwijs. En daar gaan we samen voor, alle partijen, ouders en de hele maatschappij: samen voor goed onderwijs!’

Citaat. Van de voorzitter van CNV-Onderwijs.
Ik stel me voor: een podium op het Malieveld in Den Haag. De voorzitter die op Obama-achtige toon deze mooie volzinnen uitspreekt. ‘ Yes, we can’.

We zullen het 27 juni weten. Hoe groot die actiebereidheid is… Een uurtje de boel plat. Aan de formatietafel zal het stil worden. Ouderorganisaties, PO-raad, hele legers bestuurders zullen de wegen naar Den Haag versperren… Voor eens en altijd zal Den Haag weten: de leraren vertikken het verder.

27 juni, 10 uur. De lessen draaien weer. Het land is onder de indruk… Totdat de zomervakantie aanbreekt. Zes weken….

juni 11, 2017
door Rein Sybesma
Geen reacties

Actie, actie…

Sinds eniger tijd kent onderwijsland een actiegroep: Leraren in Actie. je vindt ze op Facebook (https://www.facebook.com/Leraren-In-Actie-131714223569164/)  en er zijn al zeker 40.000 aanhangers (vrienden, likes en wat niet al).

Prima. Eindelijk. Maar eigenlijk ook vreemd. Want waar komen die 40.000 nu vandaan?  Die waren er toch ook al voordat deze Facebookgroep werd opgericht? Wel: een aantal komen bij de bestaande bonden vandaan. En dat geeft wel wat aan, natuurlijk. Over die bonden.

Leraren-in-Actie roept op tot actie voor betere arbeidsvoorwaarden en minder werkdruk. Typisch vakbondsonderwerpen, zou je zeggen. Dat zijn van nature toch de organisaties die opkomen voor arbeidsvoorwaarden en zo?

Daar wringt de schoen. Ik denk dat de onderwijsbonden al jaren half op de stoel van de werkgever zitten (werkgever = ministerie en besturen). Samen regelen ze van alles en nog wat. Even zo uit de losse pols:
– eerst Weer Samen naar School, toen Passend Onderwijs
– Functiemix
– Professionaliseringseisen
– accepteren van steeds kleinere baantjes en flexwerk
– het sluiten van cao’s binnen de door de minister vastgestelde ruimte
En zo kwam een mooi vak in de verdrukking. Zodanig, dat er steeds minder mensen zit geroepen voelen.

Je zult daar ook even gek zijn, zeg. Jij hard werken, en steeds meer op je bordje krijgen, en de Minister lachend in zijn of haar vuistje.

Goed. Stel nu eens dat na de kabinetsformatie blijkt dat er opnieuw geen geld is voor de beroepsaantrekkelijkhed van de leraar. Hij/zij blijft sluitpost van de begroting. Dan lijkt het me nodig dat de leraar zelf leert dat er twee kanten aan het getouwtrek zitten. De werkgever die geen geld voor arbeidsvoorwaarden over heeft, en de werknemer die vervolgens geen trek meer heeft in het maken van overuren, vervanging van zieke collega’s, opvangen van leerlingen van collega’s, uren professionalisering (toch geen financieel uitzicht), en een volslagen stop op administratieve taken.

Geloof jij het? Dat gaat die leraar nooit doen….

 

maart 26, 2017
door admin
Geen reacties

Het naderend einde?

Buiten knipoogt de zon: lente op komst. Her en der ontluiken de tuinen, rosé en witte bloesem springt plotseling tevoorschijn. Het merelpaartje (van vorig jaar weer?) scharrelt rond, op zoek naar nestmateriaal.
Buurmannen zijn druk doende: snoeien, verticuteren, bladruimen, karrenvol opladen en dan keurig met een netje richting de stort. Ramen wassen, kozijnen poetsen, de auto een nawinter-poetsbeurt, hogedrukreinigers die terrassen schoonspuiten, gietertjes met groen-aanslag-reiniger.
Ook de stad bloeit op. de ijsautomaten zijn weer in bedrijf, steeds meer terrasjes worden weer buiten gezet. En het publiek scharrelt naarstig rond, op zoek naar de juiste lentemode…

Je zou zeggen: waarom dan zo’n onheilspellende titel? Wel, in het verblijdend geweld van de lente vind ik in de kantlijn van het nieuws zo’n soort pagina-vijf-berichtje. Even is Rutte buiten beeld, even geen Turks referendum dat het laatste Turks referendum wordt…

Het is Maurice de Hond die het onderwerp is van schokkend nieuws! Maurice, de eeuwige strijder voor totale onderwijsvernieuwing met behulp van het wonder van Jobs, heeft moeten aftreden als bestuurder van de eerste iPad-scholen in Amsterdam! Mooie woorden als ‘ organisatorische problemen’ en ‘ gebrek aan animo’ worden gebruikt. Beide scholen stonden al onder verscherpt financieel inspectietoezicht, maar er is meer aan de hand. Let op:
– hoge kosten voor ziek personeel
– hoge kosten voor tablets
– hoge kosten voor bedrijfsvoering
– bestuurlijk amateurisme en gebrek aan expertise

In het verhaal komt oud-wethouder van Amsterdam Lodewijk Asscher ook voorbij. Die gaf O4NT een kans, op voorwaarde dat achterstandswijken konden profiteren.
(Wel ja: Lodewijk, he? Die is nu zelfs geen lijsttrekker van de PvdIPad meer….)

In elk geval: Maurice treft geen blaam. Die wilde toch al geen schoolbestuurder worden. En het was ook geen wonder, met zo’n achterstandsschool in de Bijlmer. En al die kinderen met leer- en gedragsproblemen… dat werkte niet goed op een iPadschool. En als de leerkrachten dan ook nog massaal ziek worden (omdat dat hele idee van ‘de leerkracht als coach’ niet deugt?)…

Misschien wordt het tijd dat Maurice ook een beetje de hand in eigen boezem steekt. Scholen oprichten en besturen, met een onderwijsconcept dat zich niet bewezen heeft… Misschien is dat toch wat anders dan marktonderzoek doen? Zou het kunnen zijn dat je daar andere vaardigheden en talenten voor nodig hebt? Ook al heb je een dochter waarmee je wilt experimenteren?

Het begin van het einde? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het verstandig is de ontwikkeling van nieuwe onderwijsconcepten niet op te hangen aan mooie apparaten, of passend onderwijs te verwarren met digitalisering van onderwijs.
Ik hoop nu dat ook O4NT-scholen nu maar eens moeten laten zien hoe dat concept leidt tot:
– hogere onderwijsresultaten
– definitief meer gemotiveerde leerlingen
– grotere oudertevredenheid
– en personeel dat boven-gemotiveerd is en blijft.

Voor Maurice geldt: het kan geen kwaad eens even achterom te kijken en zichzelf de eerlijke vraag te stellen: waar ging het fout?

Volgende keer: Wifi en de lente

maart 22, 2017
door Rein Sybesma
Geen reacties

Russen

Oef. Ik kan mijn ei weer kwijt! Wekenlang gefrustreerd op mijn handen gezeten, nagels opgegeten, lelijke woorden gedacht, met de vingers op de tafel getrommeld…. Bij deze wil ik iedereen die last van mij heeft gehad in de afgelopen zes weken mijn excuses aanbieden. Mijn welgemeende excuses!

Het kan niet anders dan dat in deze tijd van verkiezingen iemand mijn website heeft gehackt. Nachtenlang heb ik gepuzzeld hoe ik zonder verlies mijn bloggie weer actief kon krijgen. Linksom of rechtsom: alles geblokkeerd! Wie er achter hebben gezeten? De Russen? De NSA? Of moet ik het meer zoeken in de hoek van Siamezenhaters?

Zou me niks verbazen, dat laatste. Net nu ik met Wifi begonnen was met de voorbereidingen van de eerste politieke campagne van Siamezen in de Politiek (SidP) een hack van mijn website… Dat kan geen toeval zijn. En terwijl al die ‘kopstukken’ druk waren met het verkopen van beloften, werd de Siamese kat in het algemeen monddood gemaakt. Ja, ja, dat kan in dit land allemaal!

Triest is het. Roemer met zijn eerlijke Zorgfonds: weer geen succes! DENK: het begin van des-integrerende allochtonen. Sylvana met-kortsluiting-in-haar-verbinding, Geen Peil… Asscher-en-de-rit-naar-de-afgrond.
Maar: geen eerlijk Siamezen-verhaal. In de kiem gesmoord door een campagne-hack!

En nu, een week nadat Nederland op 15 maart z’n stem uitbracht is het duidelijk geworden: in dit land wordt een leugenaar en een draaikont met zijn partij opnieuw door de gemiddelde kiezer gesteund… en een eerlijke Siamees het bos in gestuurd.

Nederland: het gelukkigste land in de wereld.

januari 22, 2017
door Rein Sybesma
Geen reacties

De laatste stuiptrekkingen…

Ik had vandaag een gesprek met WiFi. Als je het nog niet weet: mijn eigenwijze vrouwelijke Siamees.  Ik vroeg haar namelijk hoe ze het zou vinden als ik haar zou voordragen als voorzitter van de Wereldbond van Siamezen. Of beter: als vrouwelijke voorzitter. Gewoon: omdat ze een vrouwelijke Siamees is en vrouwen nog steeds achterstanden hebben op hoge posities.

Ze keek me aan. Haar voorpoten maken trekkende bewegingen. Ze had dat donkergele vuur in haar ogen, dat zo typisch is voor Siamezen als ze ontstemd zijn. Haar blik drong dwars door mij heen.  Toen schudde ze haar kop.
Ik vroeg nogmaals: is die voorzittersplek wat voor je? Ze knikte. Omdat je een vrouwelijke Siamees bent, mag je dan toch ook een voorrangsbehandeling? Haar klauw schoot uit en miste net mijn neus. Ze siste. Ik meende te verstaan: ‘Ik heet toch niet Bussemaker?’ Ik kan me vergist hebben….

Bussemaker… Dat is die vrouwelijke minister van O, C & W. Ze had weer iets bedacht: 100 vrouwelijke hoogleraren aanstellen in 2017, met een financiële bijdrage van 5 miljoen om dit te realiseren. Gewoon: omdat er in de ogen van Bussemaker vrouwen bij moeten.
Vaag hoop je dan nog dat je ergens wat wijze woorden leest over ‘vrouwen met kwaliteit’ of zo, maar nee hoor. Die vijf miljoen zijn dus waarschijnlijk alleen bedoeld om vrouwen om te kopen.
Kijk, dat is nu wat Bussemaker en Dekker bedoelen met onderwijskwaliteit. Die moet hoger, dus moet je vrouwen benoemen als hoogleraar.

Mevrouw ‘heb’ namelijk uit laten rekenen dat in Nederland slechts 18 % van de hoogleraren van het vrouwelijk geslacht is; daarin zou Nederland hopeloos achterlopen bij de rest van Europa. Dat in België, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland, Denemarken en Frankrijk dat percentage ook onder de 20 % ligt, dat had ze vergeten te noemen.

Tsja, we wisten natuurlijk al dat politici massaal zakken voor de rekentoets. Zou dat voor een begrijpend-leestoets ook gelden? En googelen: daar zijn ze dan vast ook niet sterk in.

Stiekem denk ik nu: zou Bussemaker ook als minister zijn benoemd omdat ze vrouw is? Niet, omdat ze verstand van zaken heeft?

 

januari 15, 2017
door Rein Sybesma
Geen reacties

Over de rug van…

Passend Onderwijs… Wat is dat? Ik heb er al eens eerder een vraagteken bij gezet. Vraag me nog steeds af: wie bedoelt nu eigenlijk wat?

Puzzel na drie jaar

Individueel onderwijs? Gaat het echt alleen maar over leerlingen met leer- of gedragsproblemen? Mag een kind, dat goed kan leren, ook rekenen op passend onderwijs?
En de docent: wat is dat voor iemand? Een schaap met zeven poten? Iemand met gemiddeld vijftien leerlingen? Van alle markten een beetje thuis?
De ouder, die mooie verhalen hoort op TV over passend onderwijs? Die in de veronderstelling leeft dat de school op elk probleem een antwoord heeft omdat er geld voor is? Die zo nodig klachten indient, sputtert via soc. media of naar de rechter stapt?

Passend Onderwijs. Vanaf 2014. Meer thuiszitters. Meer gedoe in de klas. Meer gedoe in de personeelskamer. Meer bureaucratie (want immers onduidelijkheid). Meer gedoe onder ouders en tussen ouders en scholen.

Passend Onderwijs. Zo duidelijk dat geld bij bakken op de plank blijft liggen. Terwijl er toch genoeg te doen is. Extra handen in de klas gewenst. Geen thuiszitters. Kleinere hulpgroepen. Huiskameropvang bij gedragsproblemen. Noem op.

Passend Onderwijs. Halve regelgeving. Zoals alle grote veranderingen van dit kabinet bestaan uit halve regels.
Van flexibel werk naar ontslagen. Van agent-om-de-hoek naar agent die je zelden nog ziet. Van jeugdzorg naar straattrammelant. Van ouderenzorg naar plasluiers.
Van regels naar nog meer regels. Geen kaasschaaf maar botte bijl. Zoek het maar uit, participeer maar lekker.

Passend Onderwijs. Volstrekte onduidelijkheid over doel en invulling. De docent mag het uitzoeken, met grotere klassen en meer probleemleerlingen. Hulphanden ho maar. Liever het geld op de plank.

Zakten de resultaten van reken- en wiskundeonderwijs de laatste vijftien jaren? Maak je borst maar nat. Dat was nog maar het begin…

januari 15, 2017
door Rein Sybesma
Geen reacties

De kat als zender

Wie hier wel vaker op bezoek komt weet dat ik een kat heb. Een Siamees. Ras (mag je dat nog zeggen?). Toppunt van eigenwijzigheid, toppunt van luiigheid (zoals de Engelsen zeggen: a lazy cat), hoog treitervermogen, bij voorkeur dat doen wat niet mag (structurele puber) en nu ook: buurtzender.

Bij binnenkomst van dit beest, een aantal jaren geleden alweer, kreeg ze een naam. Men zegt wel eens dat, als je een kind een naam geeft, dat kind later blijkt te passen bij zijn/haar naam. We hebben onze Siamees de naam Wifi gegeven.
Verder is ze tot onderzoeksonderwerp gebombardeerd. Voortdurend is ze vergeleken met leerlingen, met docenten, ook wel eens met politici; voortdurend bleek dat ze een geheel eigen wijze heeft van omgaan met de dingen. Of het nu gaat om het leveren van prestaties of om het (af-)leren van dingen: de kat blijkt een geheel eigen wijze van invulling van wat er van haar verwacht wordt.

Zo bleek. Ze blijkt te passen bij haar naam! Uit de onderstaande foto blijkt hoe letterlijk ze haar rol neemt als buurtprovider. En nee: ik heb hier geen aandeel in!

4 antennes, geheel gestrekt, vol op temperatuur: wie heeft hier nog gebrek aan verbinding?

december 18, 2016
door admin
Geen reacties

POvW

Zo, eerst maar weer eens een nieuwe afkorting ‘het veld’ in. Leg ik later wel uit, maar ik wil toch maar even zeggen dat ik niet wereldvreemd ben….

Het komt zo. Zo vlak voor de kerstdagen, en na de besprekingen rondom de onderwijs-begroting, is er altijd wel wat nieuws…
Als je als leraar (leerkracht, docent, meester of juf, meneer of mevrouw) de kranten leest of je vakblad, dan gaat je je varkensrollade of kerstkalkoen voor de kerstdagen alvast tegenstaan; (tip: lees geen kranten, geen vakblad en kijk zeker niet naar het journaal).
Samenvatting uit twee weken:
– onderwijsresultaten rekenen/wiskunde en natuurwetenschappen gaan al jaren stelselmatig achteruit
– passend onderwijs is zeker nog geen doorslaand succes
Oh ja, en dit: het ligt aan de leerkracht (of variaties daarop).

Vandaag eerst maar wat koppen rondom passend onderwijs (de rest komt later):
– passend onderwijs niet te volgen
– onderwijsraad zet vraagtekens bij passend onderwijs
– miljoenen voor zorgleerlingen blijven liggen
– de leraar is een zuurpruim waar het gaat over Passend Onderwijs

Tot nu toe is het politiek correct te zeggen dat Passend Onderwijs tijd nodig heeft om uit de verf te komen. Sander Dekker houdt dat al vol sinds het begin met deze wetgeving. En, zoals dit kabinet dat steeds doet, als iets niet succesvol blijkt, dan worden er altijd twee redenen voor gebrek aan sneller succes genoemd: te weinig betrokkenheid van de mensen op de werkvloer en  tijd.
Beide redenen kloppen ook. De uitleg niet.

Natuurlijk zijn mensen van de werkvloer niet betrokken; er wordt hen ook zelden of ooit iets  gevraagd (dat verwijt mogen ook de vakbonden, die steeds keurig meehelpen om wetgeving in het vaatje te gieten, zich aantrekken). Ook wat ‘tijd’ betreft klopt het: de werkvloer heeft geen tijd voor dit soort gesodemieter, en daardoor gebrek aan motivatie.
Als jouw vakmatige insteek bij invoering van nieuwe wetgeving amper of niet wordt gewaardeerd, waarom zou je dan een stapje extra doen?

fiets van Dekker

De Onderwijsraad: invoering van Passend Onderwijs valt niet te monitoren.
Sander Dekker meet niet. Hij voert wetgeving in en weet niet te meten of die regels in de praktijk succes hebben (dat weet hij wel, maar het resultaat is onvoldoende, dus kun je maar beter niet meten).
Sander Dekker kan ons nu plotseling vertellen dat er miljoenen voor zorgleerlingen op de plan blijven liggen; dat had ie natuurlijk in 2015 al kunnen meten.
Sander Dekker kan ons vertellen dat er teveel kinderen onderwijsloos thuis zitten. Hij had ons de reden er bij kunnen geven, maar, zo stelt de Onderwijsraad: Sander meet niet.
Sander had ons kunnen vertellen hoe het kan dat betrokkenheid van onderwijsmensen-in-hart-en-nieren zo ontbreekt, maar Sander meet dit niet.
Sander wil niet meten, want Sander wil niet weten.

En die zogenaamde onderwijsspecialisten in de Tweede Kamer: als je ze geen briefje geeft met cijfers, koken ze er geen soep van. Sander weet dat. Hij meet niet, dus heeft hij ook geen briefje.
En als er al een briefje komt, dan staan er dingen op als:
– de PABO’s doen te weinig aan ‘omgaan met verschillen’
– de leerkracht kan onvoldoende differentieren
– er wordt te weinig aan nascholing gedaan…
Ja, ammehoela: betaal die mensen voor de klas eens met ‘ruimte in tijd’ om dit soort ontwikkelingen mede vorm te geven. Want dat is dan allang gemeten, Sander: de Nederlandse leerkracht draait de meeste uren voor het minste geld….. in volle klassen, met soms zeer zwaar storende leerlingen.

Tip van de week-voor-kerst, Sander: dat ‘geld op de plank’ mag van de plank van SWV’s af, rechtstreeks naar extra handen in de klas. Zul je zien hoe Passend Onderwijs vorm krijgt.
Ja mag meten, Sander!

Oh ja, POvW. Je hebt het vast al begrepen: ook Wifi, de Siamees, komt niet onder Passend Onderwijs uit. Het beest heeft inmiddels een OOP (een Onderwijs Ontwikkelings Profiel). Vermoedelijk komt het beest maximaal uit op het niveau van een kleuter 1e groep, met een ernstige vorm van dyslexie en een storing in het korte-termijn-geheugen. Ook lijdt het beest aan een storing in het autistisch spectrum (vermoedelijk Asperger) en een hoge mate van hooggevoeligheid. Er wordt nog onderzocht of er ook sprake is van dyspraxi. 
Er is inmiddels uitgesloten dat er storingen zijn in de motoriek. Anderzijds is er nog twijfel aan een scherp zicht (zo is gebleken bij een TV-test).
En nu? Er is geld, maar op de verkeerde plek. Er zijn docenten, maar zonder tijd. Er zijn geen extra handen in het Siamezenklasje. Het ontbreekt aan de juiste materialen. 

Nou, Sander, het meetwerk is gedaan, de problemen zijn bekend, en voor deze Siamees is er geen alternatieve school te vinden… Ik wil het als verzorger van het dier best zelf doen, maar dat kan niet zonder een passende opleiding en salariëring daartoe….

Eén ding is duidelijk: ik eis Passend Onderwijs voor Wifi!

 

 

november 27, 2016
door admin
Geen reacties

Onderwijsreferenda

Er zijn van die momenten….

Voor me ligt de laatste uitgave van het Onderwijsblad van de Aob. Ik ben daar een fervent lezer van. Er staat van alles in, van informatief tot venijn. Echt democratisch. Ook gevarieerd!

Zo komt het lerarenregister ook regelmatig aan bod. De vaste columnist, Ton van Haperen, kan er bijvoorbeeld flink z’n gal over spuien. Om het weer een beetje gelijk te trekken is er ook altijd wel een voorstander te vinden. Dat moet ook, niet waar, sinds de Aob mede uitvinder is van dit vehikel.

Ik ben bang dat het weer als vanouds een bestuurlijke babbel is geweest tussen bondsbesturen en onderwijsbesturen, waarin afspraken zijn gemaakt over het lerarenregister. Ik ben ook bang dat de bondsbesturen (Aob, CNV-Onderwijs) weer eens niet goed hebben opgelet.

Van wie is dat register nu eigenlijk? Of beter: wie mag de regels, waaronder dat register functioneert en inhoud krijgt, bepalen? Daar wordt nu namelijk heel verschillend over gedacht.
Zo vinden onderwijsbesturen (bij monde van de Onderwijsraden) dat ze een flinke vinger in de pap moeten hebben. want: het gaat immers om de kwaliteit van personeel! En zo vinden ook de Onderwijsbonden dat leraren zelf alle rechten aan hun kant hebben, om te zorgen dat het echt regels zijn die voor kwaliteit van de beroepsgroep onberispelijk vast moet staan.
Toch zijn ze het niet eens…. Ra, ra.

Mijn kat Wifi kent hieromtrent geen probleem. Zij is lid (zelfs voorzitter) van de Bond van Vrije Siamezen. Samen met de Ongebonden Siamezen (OS) en de Federatie van Bonte Siamezen (FBS) heeft zij in ras tempo een Siamezenregister opgericht. De regels zijn ook simpel gehouden, samengevat in drie statements:
1. Een echte Siamese raskat slaapt minimaal 20 uren op een dag
2. Een echte Siamese raskat heeft een intelligentieniveau van boven de 140 IQ-punten
3. Een echte Siamese raskat heeft geen paspoort; je bent het of je bent het niet.
Simpel, doch doeltreffend, niet waar?

Wifi (mijn Siamees dus) gaf een tip, om het proces van regelbesprekingen ron-dom het lerarenregister in beter vaarwater te krijgen. Zij stelde een simpele methode voor: organiseer een referendum onder leden van Onderwijsbonden met een simpele en begrijpelijke vraagstelling:
Leraren stellen zelf gezamenlijk de beroepsgroep-identiteit vast in drie meetbare regels…
Top, die kat van mij. Direct doorgegeven aan de Aob!

Wat schetst mijn verbazing? De voorzitster van de Aob is daarop tegen! Zij wil geen referendum naar dit onderwerp. Lees maar, het staat er echt! Op pagina 53 van Onderwijsblad 18 (2016) staat op een kolom met een verhaal van voorzitster Liesbeth Verheggen.
Zij begint al met te stellen dat na ieder groot besluit dat de Aob neemt, er wel een paar collega’s zijn die willen dat er een ledenraadpleging wordt uitgeschreven, omdat ze het met het besluit niet eens zijn. En iets verderop stelt ze, dat je je stem maar moet laten horen op regionale bijeenkomsten… Je vraagt je in goede gemoede af waarom er toch steeds weer leden zijn die om een ledenraadpleging vragen…

Ze verdedigt een en ander met het democratisch gehalte van de organisatie, omdat besluitvorming plaatsvindt via rayonbijeenkomsten, sectorraden en sectorbesturen en zo. Als je het met deze bestuurscultuur niet eens bent dan moet je dit maar laten horen bij een rayonbijeenkomst… Het klinkt verdorie wel naar oude sovjettermen…
Oh, ja, ledenraadplegingen doen ze ook wel eens, maar alleen bij vragen waar je simpel ja of nee op kunt zeggen….

Nou, Liesbeth, ik weet er wel eentje, waar elke leraar antwoord op mag geven:
Vindt u dat alleen leraren, die ook echt werkzaam zijn als leraar, het voor het zeggen moeten hebben bij het vaststellen van de beroepseisen die in het lerarenregister worden vastgelegd?

Zo simpel is het, Liesbeth.
Wat zeg je: zo simpel is het niet? Daaraan herken ik nu de echte bestuurder: moeilijk maken wat simpel kan.
En daarom heb ik ook steeds buikpijn als ik er aan denk dat je pretendeert ook namens mij te spreken, of ik nu wel of niet die rayonbijeenkomsten bezoek….

Lees je eigen Onderwijsblad 18 nog maar eens na, waar het gaat over Passend Onderwijs.Kijk wat er gebeurt en durf dan te pretenderen dat je een vertegenwoordiger bent van onderwijzend personeel….
Ik blijf wel lid, hoor.

november 19, 2016
door Rein Sybesma
Geen reacties

Het vergaan van de wereld

Sinds 8 november is de wereld veranderd; hadden we daarvoor problemen met klimaatverandering, pensioenen, de Europese Gemeenschap, Duitse kernreactoren, salafisten, en Zwarte Piet (als vermomming van ons beroerde Nederlandse verleden)… Dat alles is in één klap van ondergeschikt belang, sinds de overwinning van de Trumpisten in de VS.
Ik ben dan ook meteen begonnen met de onderkeldering van het tuinhuis, het illegaal verleggen van de glasvezelkabel en de inkoop van een behoorlijke vracht bruine bonen (die zijn namelijk dubbel inzetbaar). Men vraagt zich in de straat af met welk bouwproject ik nu weer gestart ben, maar ik zeg niks! Voor je het weet heb je het campagneteam van de VVS in je tuin wroeten, niet waar?

Eerlijk gezegd is me pas sinds 8 november de betrekkelijkheid van het lerarenregister duidelijk geworden. Waar hebben we het over in deze barre tijden? Zitten wij een beetje moeilijk te doen over de vraag wie er nu precies rechtmatig eigenaar is over de opbrangst van professionaliseren in onderwijs, wie het recht heeft te bepalen wat goede en niet-goede scholing is, of je er wel of niet meer mee moet verdienen en of werkgevers recht op inspraak hebben. Mens, aan de andere kant van de oceaan zit Trump! De wereld vergaat! Ga liever boodschappen doen dan naar school! Bereid je voor op de oorlog tussen Trump en de wereld….

Natuurlijk heb ik Wifi aangeschoten (nee, niet af- maar aan-). Die kat heeft, naast de haarkleur van meneer Trump, ook verstand van zaken van zaken als registers. Zij staat namelijk ingeschreven in het Stamboekregister van Origineel Siamees Bloed en in het Beroepsregister van Treitersiamezen, en ik kan je vertellen: daar is wat voor nodig! Het is een keiharde leerschool om origineel Siamees te blijven en je te blijven verzetten tegen raciale vermenging, en ook je bestaan als treitersiamees.. Je hebt een naam hoog te houden!
Natuurlijk laat je je door je baasje niet voorschrijven wanneer de grenzen zijn bereikt, wat wel en niet toelaatbaar is, bij wie je je treitervaardigheid gaat bijspijkeren, bij welke collega jij je intervisieproject mee gaat uitvoeren! Wat denken ze wel, daar bij de Raad van Geregistreerde Siamezen!

Nee, daar kunnen de heren Klaver, Pechtold en Samson nog wat van leren (je kunt hier trouwens niet mijn hele politieke voorkeur uit af lezen); Wifi zou geen bezwaren hebben tegen uitspraken als minder-minder Siamezen.Dat helpt immers prima het ras zuiver te houden. Daar kunnen die gasten uit Noord-Afrika nog een puntje aan zuigen. Eigenlijk kun je wel stellen dat het Wifi triest stemt dat juist over Siamezen zulke uitspraken niet zijn gedaan. Nou ja, behalve die ene boze buurman dan…..

Een beroepsregister? Natuurlijk! Alleen als de Siamees zelf de kwalitietsregels mag vaststellen. Zaken als: “Hoe vang ik het vogeltje levend?” Hoelang kun je spelen met een muis totdat ie doodgaat (anders gezegd: wat is de levensduur van een muis?); hoe lang is de irritatiekromme van mijn buurman? Dat soort dingen: daar gaat je werkgever toch niet over?

Dus: komt maar op met dat beroepsregister voor leraren! En wees er goed kritisch op dat jullie zèlf de regels vaststellen. Enne… een beetje zelfkritisch mag best. Dingen als minder-minder-leraren, ach.. (dat gebeurt toch al met steeds minder leerlingen), of, naar aanleiding van het verwachte herinvoeren uitzetbeleid voor domme leerlingen: je mag verwachten dat leraren zich daarin scholen!
Kortom: het mag best wat meer Trumpistisch, volgens mijn Siamees!

Wifi for President…. Rutte: maak je borst maar nat!