Onderwijsisleuk

Educatieve kater

november 7, 2017
door admin
Geen reacties

Terug op het honk

Zo, ik ben er weer. Met zoonlief naar een beroepenmanisfestatie… Ze worden groot, de kinderen. Nog even en de eerste vliegt uit. Misschien wel letterlijk.
Maar vanavond was de jongste aan de beurt. Op naar school en kijken wat er in de wereld te koop is. Het leger, software, de marine, cybersecurity….

Aan de ene kant: wat mooi als je nog niet echt voor de keuze staat (hoewel ik me wel afvraag wat er dan in zijn hoofd omgaat). Aan de andere kant: het gaat wel heel hard zo..

In elk geval: meneer sergeant deed heftig zijn best alle aspecten van de keuze voor net leger te laten zien, en vertelde ondertussen over zijn afwisselende carrière van zandhaas tot nu voorlichter…
Meneer nummer twee was van beroep software-engineer. Best slim dus. Alleen: een half uur luisteren leek wel een beetje op een saaie preek in de kerkdienst. Geen plaatje er bij, slechts het verhaal van persoonlijke belevenissen, zonder aankleding. Een soort nullen en enen. Net programmeren. En dat was het dan.

Geen cybersecurity, geen 3d-maakdingen, geen spetterende filmproductie, geen KLM. Ook voor zoonlief dus wat teleurstellend. Jammer, en een gemiste kans. School heeft zijn best gedaan.
Als bedrijven geen inzet plegen voor het vinden van nieuwe mensen, dan komen ze vast ook niet.
Zeker weten, he beroep van software-engineer is vanavond behoorlijk in achting gedaald. Dat wordt het niet….

De kat. Die maakt zich hier niet druk over. De kat kan met iedereen lezen en schrijven. Muizenvanger, kikkerdoder, grasmaaier, en vooral ook slaper. Geen beroepenmanifestatie, maar actie. Defensie, maar dan omgekeerd. Heerlijk, zo’n beestje. Op en top actie!

november 5, 2017
door admin
Geen reacties

Pak je kans, met wiet meer mans

De laatste weken heb ik vaak geschreven over acties door bonden voor meer geld op de plank in het onderwijs. Ik geef het toe… het was niet altijd een positief verhaal over de bonden…

Nu is er een nieuw kabinet! Al die bonden zijn inmiddels teleurgesteld over wat er terecht komt van toezeggingen. Maar nu is het tijd om de blik op de toekomst te richten, mensen! Nu moet het regeerakkoord gelezen worden en gaan we op zoek naar de mazen. En…! De oplossing is er….

(Even tussen haakjes: hou het even voor jezelf wil je? Nog even niet naar bestuurders en zo, en hou de ouderorganisaties er ook nog even buiten, eerst moet ik nog even een experiment doen met Wifi, een soort onderzoek naar het effect mijn oplossing op de exacte verbetering van toetsresultaten, en je weet dat WiFi daarin wat lastig is…)

Afbeeldingsresultaat voor leerlingenkrimpOké, mijn idee. Eerst even de punten op een rijtje:
– leerlingenkrimp
– tekort aan docenten
– vrijkomende schoolgebouwen
– leerlingkwalen / leerkrachtziekten
– 21ste eeuw-skills

Ik heb de oplossing. Ik HEB het regeerakkoord gelezen en het staat er in. We kunnen bij wijze van spreken direct de koe bij de horens vatten (eh… dat mag niet meer, geloof ik, van de Partij van de Dieren). Het is zo grandioos, mijn voorstel. Niemand die afgelopen week ook maar in de buurt kwam van…

Afbeeldingsresultaat voor wiet

In het regeerakkoord staat dat de overheid de verkoop van wiet naar zich toe wil trekken. Nu worden er gemeenten gezocht voor een experiment. Onderwijs, PAK JE KANS!

Leegstaande schoolgebouwen: bedenk hoeveel wiet je daar niet kunt planten…. Als we daar nu eens de oudere leerkrachten vervroegd de klas laten uittreden en de laatste jaren de wiet op latenkweken…. Dat lijkt me ook geweldig voor de kwaliteit van het spul: waar vind je meer gedreven mensen dan in het onderwijs?
Kijk ook eens wat het op kan brengen! Miljoenen en miljoenen… Kun je zo rechtstreeks het onderwijs in eh… laten roken!  Wat kunnen we daar niet van doen….

Afbeeldingsresultaat voor stonedStel nu dat het echt goed spul is… Zo van eh… als je gebruikt stijg je boven je zelf uit…. Zo van eh…: even een jointje voor de toets en het gaat toppie. Top toch?
Een jointje voor de leraar: wat een vakbekwame instructie zal dat opleveren…  En wat te denken van een klas van high leerlingen? Geen VR-bril meer nodig…. Top, en zo 21ste eeuws..
En als de inspecteur komt beginnen we met een rokertje. Buiten natuurlijk.

 

Met Wifi de kat moet ik dat allemaal nog onderzoeken. Dat is wel wat lastig, de kat rookt niet. Maar inmiddels heb ik daar een oplossing voor: ik heb een grote wasmachinedoos gehaald waar de hele
kattenmand in kan, en met een slang kan de rook van een jointje naar binnen word geblazen. Ja, de kat hoeft alleen maar high te worden toch?

Ik heb mijn voorstel toch maar alvast bij de onderwijsinspectie aangemeld, voordat ze in de zorg op hetzelfde idee komen: al die oude leegstaande bejaardenhuizen volplanten… Of bij de politie… Stel je voor zeg: lege politiebureau’s nu als wielcentra. Nee, dan kunnen we niet laten gebeuren!

 

 

oktober 24, 2017
door admin
Geen reacties

De pijn van de prik die niet gegeven werd

Enige tijd geleden ben ik voor de zoveelste keer verjaard. Over het algemeen leidt dat dan tot heuglijke momenten, er wordt op gedronken (met mate), en dan gaan we met elkaar weer over tot de orde van de dag.
Tien jaar geleden alweer stond er op de verjaardagsdatum een pop in de tuin, waarmee de buurt bekend werd gemaakt met een speciale verjaring in de straat. Zoiets zie je natuurlijk wel aankomen, maar toch… Je begrijpt dat ik toen, op die dag, het vijftigste levensjaar bereikte.

Er zijn er onder de lezers vast te vinden die uit de bovenstaande tekst hebben kunnen vaststellen dat mijn leeftijd inmiddels het pensioendecennium heeft bereikt. Dit keer heeft er geen pop in de tuin gestaan, en evenmin zijn er spandoeken opgehangen. Op de betreffende dag werd er wel een straat-bbq georganiseerd, maar niet te mijner ere. Geen vlaggetjes in bomen, de gordijnen op tijd dicht. Kortweg gezegd: ik trachtte het feit niet algemeen bekend te laten worden.
Natuurlijk is er een hap genuttigd en een drankje gedronken op het feit, maar persoonlijk heb ik het als twijfelachtig heuglijk ervaren.

Natuurlijk: ik heb de 60 gehaald. Daar heb ik gelukkig niet zoveel voor hoeven doen, dan mij enigszins omzichtig voort te bewegen in het verkeer, en er voor te zorgen dat traptreden met beleid werden afgestegen. Zonder het beoefenen van extreme sporten, als zeldzame niet-hardloper, als notoir zittend lezer, genietend van de digitaliserende wereld om mij heen. Maar toch: als Google en ik het samen weten, dan zou het wel genoeg zijn, zo had ik het mijzelf toebedacht.

Helaas. Hedenochtend leegde ik de brievenbus. Naast de bekende voordeelaanbiedingen per folder ontving ik ditmaal een brief van ….. Nee, niet van de Belastingdienst. Nee, ook niet een uitnodiging om alsnog tot Rutte III toe te treden. Evenmin van het ABP om mij te berichten dat in mijn geval de pensioenuitkering alsnog vervroegd zou worden toegekend.

Nee, het was een brief van de huisarts. Deze nodigde mij allervriendelijkst uit. Allervriendelijkst… Je hartslag verdubbelt meteen als de beste man/vrouw (die je amper kent) jou persoonlijk een brief stuurt. Maar goed: men schreef mij persoonlijk een brief, waarin ik, voor het eerst in mijn bestaan, werd uitgenodigd voor het ontvangen van de griepprik. De GRIEPPRIK.

Er is géén duidelijker statement van de maatschappij dan de griepprik. De prik die je krijgt omdat je zestig jaar of ouder bent. De prik omdat je niet meer vanuit jezelf bestand bent tegen deze jaarlijks terugkerende kwaal. De prik die alleen de kas van de farmaceuten helpt, maar mij in het hokje van de oude mensen duwt…

Heel even heeft mij de gedachte bekropen de brief persoonlijk te retourneren met een prik van hamer-en-spijker, maar ach… Geweld is nooit een goede oplossing.
Ik breng de brief terug. Ik maak netjes een afspraak via de assistente, en zal de arts vriendelijk verzoeken mij van de priklijst te schrappen. Hij mag naar mijn oren kijken, mijn zicht meten, kijken of ik lijdt aan voetschimmel… Maar ik weiger mijn medewerking aan het RIVM. Aan mijn lijf geen prikpolonaise.

oktober 23, 2017
door admin
Geen reacties

Texel of niet?

Dagen heb ik zitten wachten. Zou de telefoon gaan? Valt er een envelop in de bus? Rijdt er een Audi voor?
Het bleef stil. Geen telefoon, geen brief, geen Audi. Alleen maar elke avond weer het journaal met weer een nieuwe naam. En dan, op zeker moment, weet je het… Zaterdag nog gauw een poging op het Binnenhof, mar zelfs daar wenste Rutte (excuus, meneer Rutte) niet te verschijnen op het Binnenhof. Niet in mijn aanwezigheid…

We hebben een kabinet. Bijna. Allemaal bekende en onbekende namen. We weten welk ministerie ze gaan bestieren. Of bevruchten, dat is misschien een betere benaming. We hebben er vertrouwen in. Ehhh… we kunnen er vertrouwen in hebben. Het kan er ook aan ontbreken.
Dit is allemaal typisch Rutte. Man zonder visie, maar wel met een bijzondere gehechtheid aan pluche. Komt met grijns, leugen en bedrog door de parlementaire onkunde heen.

Waarom zouden we er vertrouwen in hebben? Vertrouwen: heeft dat ook iets te maken met:
kennis van zaken, ervaring op het werkterrein, bekendheid met de materie?

Allereerst komen we Sander Dekker weer tegen, we kennen hem als iemand die als staatssecretaris voor o.a. het basisonderwijs diverse rampscenario’s over het veld heeft uitgestort. Neem bijvoorbeeld Passend Onderwijs. Dieptriest, vaak niet Passend, en op de werkvloer een kopzorg voor alle betrokkenen. Verder heeft hij de mensen op de werkvloer financieel uitgekleed. Nu mag hij als Minister zorg dragen voor onze Rechtsbescherming. Dat is dus de man die ons gaat beschermen tegen verkrachters en zo.
Halve Zijlstra. Sorry, Halbe. Heeft als fractievoorzitter Ruttes Rommel onder de pet gehad. Als dank nu Minister van Buitenlandse Zaken (Rutte en Zijlstra op avontuur in de wereld)….
Stientje dan. Gestudeerd type. Frans, taalwetenschappen, internationale betrekkingen… Krijgt het ministerie van Infrastructuur, omdat ze zo fanatiek op het klimaat is. Garantie op nog meer files!
Ank Bijleveld. Aardige vrouw. Goed opgevoed, vader was militair. Bestuurskunde gestudeerd, dus daar kunnen we de oorlog mee winnen. Minister van Defensie.
Ferdinand Grappenhaus, ook minister van Justitie en Veiligheid. Advocaat. Oké, eindelijk iemand met kennis van zaken op een Ministerie. Vanouds verdediger van criminelen.
Nog eentje dan: Ingrid van Engelshoven, Minister van Onderwijs… Dit is misschien wel de beste: beleidsmedewerker D’66, secretaris fractievoorzitter, topambtenaar Verkeer en Waterstaat, wethouder geweest, directeur Stiva (organisatie van alcoholfabrikanten)… Je ziet: bij uitstek geschikt voor het Ministerie van Onderwijs: drank in plaats van Ritalin! En dat dan van de partij die zo’n grote onderwijsbroek aantrok… Had die niet iets in de gelederen met enig verstand van zaken?

Vertrouwen. Wees eens eerlijk. Dit stimuleert. Toch?  Twee mogelijkheden: Rutte kan geen betere mensen vinden, ze vertrouwen het niet. Of: Rutte wil niet langer dan nog een jaar of twee omdat er dan een of ander baantje op hem wacht….

Wifi denkt er het hare van. Haar zou dit niet overkomen zijn. Zij regeert het land alleen! Geen anderen die zich er tegenaan bemoeien. In haar huis-en-tuin gebeurt dat wat zij wil. Ze is alles tegelijk.
Minister van Buitenlandse Zaken en Defensie, elke kat uit de buurt weet hoe het zit op Wifi’s grondgebied. Minister van Infrastructuur: zij loopt de route. Minster van Onderwijs: opgeblazen, haar visie is: leren doe je in de praktijk. Minister van Justitie en Veiligheid.. Niet nodig. Defensie is voldoende.

Ik ben er nog niet over uit. Woon ik het liefst in het land van Rutte, de man zonder ideeën? Of liever in het land van Wifi, de kat met dictatoriale neigingen? Of ga ik liever emigreren naar Texel….

 

 

 

oktober 15, 2017
door admin
1 reactie

Berutterd

As je morgenochtend je school binnenstapt is je eerste vraag aan je collega’s: “Hoeveel geld krijgen we er bij in het onderwijs?” Het antwoord is interessant. Want….

Ik draai al een poosje mee. In de jaren ’80 van de vorige eeuw (dat klinkt, hè?) leefde er een minister-president met de naam Lubbers. Ruud Lubbers, om precies te zijn. In zijn jaren moest hij Nederland uit een diepe crisis trekken. Het was ook de ‘Lubbers van de kruisraketten’.
Wel, een stukje erfenis, als aandenken aan hem, is dit voltooid deelwoord: belubberd worden. Het heeft zo ongeveer de volgende betekenis: belazeren; (de kiezer) bedriegen door de indruk te wekken dat….. Op de puntjes kun je diverse zaken denken, maar in elk geval: je begrijpt dat de term niet erg positief is bedoeld. Lubbers was een goede verkoper.

Rutte is ook een goede verkoper. Ik verdenk hem er van dat hij zelfs zijn

moeder nog kan verkopen en de indruk achterlaten dat hij een goede mantelzorger is….
Oké: het volk van Nederland heeft vernomen dat het nieuwe kabinet zich de volgende maatregelen voor de werknemers in het Primair Onderwijs heeft voorgenomen:
1. Er komt 270 miljoen voor salarisverbetering
2. Er is 500 miljoen uitgetrokken voor werkdrukverlaging (dat nieuws werd gelanceerd op de dag voor de lerarenstaking van 4 oktober).

Inmiddels is de invulling geregeld:
– 270 miljoen alleen tegen verslechtering van andere arbeidsvoorwaarden
– 500 miljoen pas beschikbaar vanaf 2021.
Kortom: de bekende sigaar uit eigen doos, en een maatregel die pas in 2121  zal worden ingevoerd, in de volgende kabinetsperiode dus. Ja, ja…..

Vanmiddag zat ik met mijn kat Wifi te filosoferen over de vraag wat er nu precies is gebeurd. Voor de zomervakantie een uur staking, op 4 oktober een hele dag in staking, veel lawaai en getoeter, en stukje bij beetje gaven de onderhandelaars voor Rutte III toe aan de druk. Hoe kan het dat we dit allemaal zijn gaan geloven?

Ik heb dit verhaal de titel ‘berutterd’ meegegeven. Je vindt dit woord niet in het woordenboek, en daarom leg ik het uit. De betekenis van dit woord is dit: ‘berutterd worden’ betekent bedonderd worden door de verspreiding van nepnieuws. Een soort Poetin-streek dus.

Wifi kijkt me enigszins meewarig aan, met zo’n blik van: hoe heb je er ook maar een ietsie-pietsie in kunnen geloven dat Rutte überhaupt waarheid sprak? De premier die met een stralende lach je beduvelt waar je bij staat?
– geen cent naar Griekenland
– voor iedere werkende Nederlander 1000 euro extra in de portemonnee
– MH17: de onderste steen moet boven
– geen lastenverhoging
– er verandert niets aan de hypotheekrente-aftrek
– Rutte die Opstelten, Teeven en Van der Scheur de hand boven het hoofd hield…

Ze knipoogt en vraagt me: “En jij geloofde die man?” Dan schudt ze haar kop, over zoveel goedgelovigheid. En dan zegt ze het: “Jullie hebben je laten berutteren….”
Die komt binnen. Daar gingen we met z’n allen, in de bus op 4 oktober 2017. Vol goede moed. Vlaggetje en toeter mee. 270 miljoen was al binnen, 500 miljoen was er ook al, nu nog de verdubbelaar. Alsof het de Staatsloterij betrof….

Vergeet het. Het feestje is weer voorbij. Het gaat nu over de vraag hoe serieus de juffen en meesters zijn in hun eis voor een beter salaris-op-maat en vermindering van werkdruk.
Accepteren ze dat ze berutterd mogen worden, en liggen ze zich neer bij dit bedrog? Of begrijpen ze dat het nu ècht serieus wordt?

Wifi zegt: “Als jij me zo zou berutteren, zou ik mijn nagels in je gezicht zetten…

Volgende week meer….

september 22, 2017
door admin
1 reactie

Onderzoek

Het toverwoord van elke studie, de oplossing voor alle kwaad heet: ONDERZOEK. Je kent het wel: chocola is goed voor je gezondheid, zegt de onderzoeker.Chocola is slecht voor de gezondheid zegt de andere onderzoeker. Zodat je er geen chocola van kunt maken.

Wifi, mijn kat, doet ook aan onderzoek. Ze heeft zelfs verschillende onderzoeken gelijktijdig lopen.
Zo onderzoekt ze dagelijks, of ze nog langer kan slapen dan de vorige keer. Of ze onderzoekt of ze echt alle kikkers uit de vijvers heeft gevist. Of ze onderzoekt of de baas dit keer het vogeltje wel waardeert dat ze net heeft gevangen.
Tsja, daar maak je dan zeker geen chocola van.

Hoezo gaat het dit keer over onderzoek? Wel, ik vond een artikeltje in de krant. Dit stond er boven:
‘Speuren naar slechte rekenprestaties’ . Wat gaat de inspectie van het onderwijs onderzoeken? Let op: de inspectie wil inzichtelijk maken ‘welke oorzaken een rol spelen bij de neergaande trend’ in basis-, voortgezet en beroepsonderwijs.

Nu zie ik geen enkele reden voor dit onderzoek. Allereerst is het algemeen bekend dat kinderen niet kunnen rekenen. Daarom wordt er in de basisschool extreem veel tijd besteed aan rekenen, worden in het VO rekentoetsen afgenomen, en mag je niet naar de PABO als je niet de rekentoets haalt in het eerste jaar.
En toch helpt dat allemaal geen barst, want Nederland scoort in de kunst van rekenen elk jaar weer lichter op de internationale scorelijstjes. Zuid-Korea en Singapore niet.
Je zou dus zeggen: stuur een ‘deskundige naar Zuid-Korea en Singapore, laat kijken wat ze daar doen en neem het over. Hoe moeilijk kan het zijn?
Kijk, zo vis ik zo maar een stukje van internet:

Je hoort het steeds doorklinken in de woorden van de Singaporese rekenexpert: leren rekenen is vooral een middel, geen doel op zich. Yep Ban Har: ‘Technologie wordt steeds belangrijker, machines hebben veel van ons overgenomen. Als je alleen dingen kunt die een computer ook kan, heb je een probleem. Het gaat juist om die dingen waarin apparaten niet kunnen tippen aan het menselijk brein: visualiseren, communiceren, abstraheren, ideeën omzetten in woorden. Rekenen is een goede manier om dat soort eigenschappen te ontwikkelen.’

Nu is er een boek geschreven: ‘Effectief rekenonderwijs op de basisschool’, afkomstig van de hand van onderwijsadviseur Marcel Schmeier. Kort samengevat: stop met het verkleden van rekensommen in verhaaltjes, en leer de tafels van vermenigvuldiging weer aan (ik voeg daar zelf aan toe dat het leren staartdelen dan ook weer gemakkelijker verloopt). Marcel heeft dat natuurlijk onderzocht.

Maar nee. Dit krantenartikel eindigt met deze boodschap: de woordvoerder van de inspectie benadrukt dat in het onderzoek breder wordt gekeken dan de rekenmethodes. Bovendien noemt hij de discussie over rekenmethoden verouderd…

Dank je de koekoek. Er wordt dus helemaal niet onderzocht. Als je rekenmethodes, en de wijze waarop je daarmee werkt, buiten beschouwing laat heb je geen flauw benul van wat er in basisscholen gebeurt (nu had ik dat idee toch al bij de inspectie). De inspectie wil daarmee dus niet kijken naar de eigen kwalijke rol over de dwang tot gebruik van realistische rekenmethoden, terwijl iedere onderwijskracht die al langer dan 20 jaar meeloopt precies weet vanaf wanneer de rekenprestaties achteruit gingen! En met dat gepruts zijn we nu al zolang bezig dat elke generatie weet dat het rampzalig is als de kassa in de supermarkt uitvalt.

Ik weet wel wat andere oorzaken te noemen:
– wat gebeurt er als je een hele generatie PABO-studenten opleidt zonder te eisen dat ze het rekenen zelf perfect beheersen?
– wat gebeurt er als je rekentoetsen  nodig hebt om te bewijzen dat een student genoeg gekwalificeerd is? Dat is toch het paard achter de wagen spannen?
– wat gebeurt er als een leraar tijdens een rekenles in een groep van 30+ verplicht aan de instructietafel zit met ‘zorg’leerlingen, terwijl hij dan geen zicht heeft op wat de anderen doen (waardoor achteraf tijd verloren gaat met herhalen? Of niet, want daar is geen tijd voor)?
– wat gebeurt er als je vakmanschap verpest door vakmensen door hotemetoten voor te laten schrijven dingen te doen waarvan ze weten dat ze niet goed zijn voor de leerlingen?
– wat gebeurt er met de leerling motivatie, als je de godganse dag bezig bent met rekenen en taal, terwijl er geen tijd over is voor muziek, handenarbeid, tekenen en andere nuttige talenten?
– wat gebeurt er, als je in de opleidingen zo slecht bezig bent en de duurste methoden de basisschool in gesleept worden, zonder dat er tijd is om je eens goed in te graven in de materie?
– hoe kan het dat op streng-klassikale scholen de kwaliteit van het rekenonderwijs hoog ligt?
– hoe kan het dat in periode van verslechtering van rekenonderwijs de gemiddelde klassengrootte toenam en tegelijkertijd kinderen met problemen in de klas moesten blijven?

Dit belooft allemaal wat. Het zal nog veel slechter gaan dan nu, want aan al deze dingen gaat niets veranderen. De inspecteur wil het niet eens onderzoeken.

Van zulke chocola gaat onderwijs zeker dood. Een hele generatie vaklui gaat met pensioen, en de uitgevers nemen het met hun methoden volledig over.
Aansluitend bij mijn vorige blog: kan de inspecteur eigenlijk nog wel kwaliteit verbeteren?

september 18, 2017
door admin
Geen reacties

Toezicht

Lees ik een interessant artikel over het verschuiven van toezicht op scholen naar toezicht op besturen. Als je het als school niet meer goed doet krijgt het bestuur met de onderwijsinspectie te maken, zo gaat het worden… In Verus, het blad van de vereniging voor katholiek en christelijk onderwijs, worden een vraag gesteld bij deze verschuiving: zouden besturen dan in staat zijn onderwijskwaliteit wel te kunnen garanderen?

Op zich is dat best een boeiende vraag: kan een bestuur beter dan het team van een directeur-ib’er-schoolteam op een school kwaliteit tot stand brengen?
Maar eigenlijk vind ik dat nog niet zo heel erg interessant. Veel boeiender is de vraag of de onderwijsinspectie (de onderzoekende instantie) die kwaliteit op termijn kan garanderen.

Kijkend naar langdurig internationaal onderzoek naar resultaten op het gebied van reken-wiskunde-onderwijs is duidelijk dat Nederland het daar niet goed doet. Jaarlijks zakken de resultaten t.o.v. andere landen verder weg, en scoren Singapore en Zuid-Korea steeds beter.
Gedurende al die jaren onderzoekt de Nederlandse onderwijsinspectie scholen op hun kwaliteit. Wetend dat de dalende trend nu al zo’n vijftien jaar duurt zou je mogen veronderstellen dat de onderwijsinspectie nu weet wat te doen. En: wat doet nu de inspectie (de minister, de staatssecretaris)? Zij richten hun pijlen nu op besturen….

Drie keer raden wat er gaat gebeuren. Dit levert werk op op bestuursbureau’s. Er moet meer gecontroleerd worden. Alleszins begrijpelijk, maar: gaat de kwaliteit van rekenonderwijs nu ook omhoog, en daarmee de resultaten van dat onderwijs?
Dat weten we over vijftien jaar….

Rekenonderwijs gebeurt in de klas. Tegenwoordig 30+ leerlingen met één leerkracht. Druk bezig met Passend Onderwijs aan de instructietafel. Gefrustreerd aan het eind van elke dag, omdat hij/zijn weer niet aan alle leerlingen toekwam. Omkomend in administratie in plaats van voorbereiding. Soms moedeloos…
Helpt dat nieuwe onderzoeksmodel van de onderwijsinspectie? Of zorgt het ervoor dat de inspecteur nu helemaal niet meer in de klas komt en de afstand tussen onderwijs en minister nog groter wordt?

Mijn kat Wifi ligt in een deuk. Onderwijs… ze zijn niet goed bij hun hoofd. Er is maar één boeiend soort onderwijs: ervaringsgericht. Gewoon: in de tuin, met een vogeltje voor je neus.
Hoezo rekenen? Iedereen snapt toch: beter één vogel in de bek dan tien in een rekenboek? Geen inspecteur voor nodig, alleen maar een paar scherpe tanden…

Tot slot. Verus krijgt een nieuwe voorzitter: ex-onderwijsspecialist uit de PvdA-fractie Loes Ypma.
Tsja. Ik heb in het verleden wel eens wat over Loes geschreven, niet altijd even vriendelijk. Loes wilde nog wel eens wat onwetend uit de hoek komen (om het vriendelijk uit te drukken).
Het maakt wel één ding weer duidelijk: het bestuurderskringetje is klein…

september 12, 2017
door admin
1 reactie

Zwart

Het onderwijs gaat staken! 5 oktober is de dag. Eerst dierendag, dan lerarendag… En nu staken op 5 oktober!

Een goede leraar staakt niet, die ploetert verder. Althans, dat is wat men doet. Altijd al deed. Immers: kinderen en ouders mogen niet de dupe worden van de strijd om arbeidsvoorwaarden….

Maar niet meer op 5 oktober 2017. Genoeg is genoeg. Al jaren worden scholen leeg gemolken. Steeds minder geld voor energie, voor water, voor onderhoud.
En (!): voor arbeidsvoorwaarden.
De crisisjaren zijn voor veel mensen lastig geweest, maar in diezelfde jaren zijn juf en  meester afgeperst. Steeds meer werk, maar geen cent erbij. Integendeel. De ene na de andere arbeidsvoorwaarde is afgebroken. Je bent gek om voor zo’n werkgever nog gemotiveerd te kunnen werken…

5 oktober dus niet. Op 5 oktober wordt er niet gewerkt. Ook geen administratie. Ook geen kinderopvang. Ook geen lesvoorbereiding.
Laat je niet bang maken dat je later uren in moet halen. De uren van 5 oktober zijn stakingsuren. Stakingsuren zijn uren waarop niet gewerkt wordt. Nu niet, en later ook niet…. Heeft de inspecteur daar een probleem mee? Dan gaat ie zelf maar weer eens een lesje draaien. Kan geen kwaad, aldoende leert men immers.

 

Wat gaan we doen? We moeten allemaal naar Den Haag. Laat de fluitjes en de petjes maar thuis. Trek je zwarte kleren aan, zet een zwarte hoge hoed op, en laat zien hoe politiek Den Haag goed onderwijs ten grave draagt.
Laat het daar, op dat grote grasveld in Den Haag, tien minuten stil zijn. Stel je voor: dat zou pas een statement zijn…

september 10, 2017
door admin
Geen reacties

Vakantie en poep

De vakantie zit er op. Ik heb jullie niet verklapt wanneer en hoe. Waarheen? Ach, dat is niet zo belangrijk. Het fenomeen vakantie zelf, dat is interessant. Toch?
Vakantie is een periode die je werkloos voorbij mag laten gaan. De bedoeling is dat je uitrust van je werk. Andere dingen doet dan anders, en het liefst minder. Vandaag dus niets over onderwijs.

Goed. Wij dus op vakantie. Allemaal 1 eigen tas inpakken, en verder zorgen pa en moe wel wat er nog mee moet. (1 tas, ja, we gaan immers op vakantie, niet op wereldreis). Kinderen zorgen verder voor alle soorten kabels die mee moeten, voor telefoonladers, bluetooth luidspreker, oordopjes, films en wat dies meer zij. Tas met boeken, beautycase en klaar is kees. Voor de kat is een programma van onderhoud geregeld met de buurt.

De eerste week vakantie speelt zich af in een berg-vakantie-dorp. Het huisje staat aan een weg, die van beneden naar boven loopt. Precies: de berg op.
Van te voren weet je nooit helemaal precies wat te verwachten. Wel, al op de eerste dag wordt dat duidelijk.
Zo’n dorp leeft van de wintersport (bergdorp, niet waar). Omdat er in de zomer geen sneeuw ligt zijn er tegen die tijd alternatieve middelen van bestaan. Zo draait de skilift een paar dagen per week, zijn er talloze fietsers te vinden op de bergpaden, is er afterski maar dan voor bergwandelaars…
En: kun je leren rijden op een pony. Prachtig allemaal. Ware het niet…

Elke dag kiest de stoet met pony’s de route langs ons huisje. 8 of 9 van die beestjes, met elk een kind op de rug. Geen haast, blik op oneindig, wetend vanwaar en waarheen. Elke dag!
Of de beesten niet beter weten, of dat ze er op gedresseerd zijn: juist op dat stukje weg, waaraan wij bivakkeren, laten zij hun drollen vallen. Geen kleintjes, nee… Meer type molshoop in het kwadraat. En dan zo’n twintig-dertig op een rijtje. Een bergdorp op zich…

En zo verandert de weg waaraan wij ons verpozen in een soort zigzagroute om-den-drol. Oké, dat gaat nog. Wandelend is een drol ontwijkbaar.
Met de auto wordt het al wat lastiger op de smalle weg. 4×4-landrovers en zo trekken zich van zo’n drol of tig niet al te veel aan, maar ik heb mijn auto niet voor niets gewassen voor de vakantie…
De weersomstandigheden veranderen echter ook nog het drollenspoor dagelijks in een bergafwaartse stroom van stront. Hadden we onze ski’s maar meegenomen!

Ik weet het. Het klinkt als een bedorven week in een Frans riool. Maar zo herinner ik het me niet. Echt niet. De la Vanoise is een mooie streek. Ze zouden er alleen een ponyverbod moeten instellen!

augustus 1, 2017
door admin
1 reactie

Aan de oplader

Ik zit in mijn tuin. Het is de tweede dinsdag van ‘mijn’ zomervakantie. Er heerst volslagen stilte om mij heen. Beide pubers nog onder de wol, vrouwlief op pad met vriendin. Kat ligt uit te rusten van niksnutten. En ik? Ik schrijf mijn verbazing op.

Het lijkt alsof mijn wereldje hier thuis, in de buurt, plotseling volslagen tot stilstand is gekomen. Stille huizen, lege opritten. Heel af en toe de bel van de spoorwegovergang, die de rust doorbreekt. Caravans, die weken het straatbeeld hebben vervuild: allemaal weg. De bijbehorende huizenbewoners dus vermoedelijk ook. Een wijkeconomie die in enkele dagen stil is komen te liggen…
En ik?

Eventjes helemaal zelf kunnen bedenken wat ik zal gaan doen. Lichtelijke verveling, nog niet echt op vakantie. Tuin is aan kant, auto gepoetst, tafel gerestaureerd. Straks nog even een deur in de lak.
En dan? Tsjonge, dit is nog maar de tweede week….
Voor mij geldt een rommelmarktverbod, allereerst mag ik geen rommel toevoegen aan wat ik al bezit, en bovendien loopt zo’n marktbezoek uiteindelijk alleen maar uit op weer een broodje hamburger. Rommelmarkt = broodje hamburger.

Oké. Ik zal eens wat bedenken. Burenbezoek is zinloos, daarvoor moet buur thuis zijn. Dus….
Ik heb nog wat boeken liggen die hoog nodig uit moeten:
– Digiziek (Manfred Spitzer)
– Kleppen dicht!, (Michel van Ast)
– Alles wordt Anders (Dik Bijl)
– Beschaving, of wat ervan over is (Theodore Dalrymple)
– Sharepoint (en dan meteen ook maar weer oefenen)
Er liggen nog wat tijdschriften, o.a. over fotografie. Een dikke pil van Tom Clancy, wat digitale romans.
Het is nu ook wel eens tijd om mijn Spotify eens goed in te richten.
Nog wat verfklussen aan huis.
Studeerkamer ECHT opruimen.

Heerlijk, die vakantiedrukte. De verveling voorbij, ik ga weer aan de slag. Eerst nog maar een dutje op de bank, ik hoef tenslotte niks. Mijn beste voorbeeld van de dag zal de kat zijn. De kat ligt momenteel in katzwijm (wanneer eigenlijk niet). Ik ga het beest imiteren.
Weg met de buurteconomie, op naar de optimale vakantiestand: gestrekt, met de ogen dicht. VAKANTIE!!